-بیو سرامیک

پیشرفت سریع شاخه های مختلف علم زمینه را برای توسعه مواد پزشکی فراهم کرده است و لزوم انجام تحقیقات در زمینه رشته ای در زمینه مواد پزشکی روز به روز در حال  افزایش می یابد. پدید  آمدن  این مواد , درمان های  جدی را برای بیماری های مختلف امکان پذیر خواهد ساخت , بیماریهایی که هم اکنون گفته می شوند که غیر قابل درمان  هستند. علیرغم این واقعیت  که  دستاوردهای علمی  در زندگی و علوم فیزیکی با سرعت زیادی به نتیجه می رسند, پیشرفت نو آوری های پزشکی از این نرخ تبعت نمی کند.

تمایل فعلی برای استفاده از سرامیک ها در جراحی های ارتوپدی یا حدأقل در اعضای مصنوعی با تحمل بار بالا، از مقاومت شیمیایی بالای اثبات شدۀ این مواد سرچشمه می گیرد، خاصیتی که به بدن موجود زنده اجازه تحمل این مواد را می دهد. ثابت شده است که بسیاری از مواد سرامیکی به کاربرده شده رد اجزای پیوندی، از نظر پزشکی بی اثر بوده و بافت های بدن با نشان دادن واکنشی جزئی به جزء خارجی آنها را تحمل می کنند. خصوصياتي که يک ايمپلانت دايمي سراميکي بايد داشته باشد بطور خلاصه در زير آمده است:  1- سازگاري بيولوژيکي: عموماً مواد ايمپلانت بايد با بافت­هاي بدن سازگاري داشته باش-عدم خوردگي: در بدن موجود زنده خوردگي بيولوژيکي روي ندهد. ند و ايجاد حساسيت و مسموميت نکنند. - کارايي در عملکرد: بايد بتواند به نحو مطلوب وظيفه‌اي را که در هر نقطه از بدن بر عهده آن قرار مي­دهند بخوبي انجام دهد.

4- قابليت استريليزه شدن: قابليت استريل و ضدعفوني شدن را داشته باشد، بدون اينکه تغييري در ترکيب آن ايجاد کند. يا باعث تغيير خواص فيزيکي و شيميايي شود.

5-قابليت دسترسي: قابل دسترس بوده و براحتي توليد شود.  امتياز سراميک­ها بعنوان مواد زيستي بدليل سازگاري آنها با محيط فيزيولوژيکي است و اين سازگاري بدليل وجود يونهايي مشابه با يونهاي موجود در آن محيط، مثل کلسيم، پتاسيم، منيزيم و سديم است. تحقيقات انجام شده در آزمايشگاه و روي بدن موجود زنده روي مواد زير متمرکز شده است: کربن، اکسيدآلومينيم، هيدروکسيد آپاتيت، فسفات تري­کلسيم، ترکيبات شيشه‌اي و غيره که جالب‌ توجه‌ترين اين مواد عبارتنداز: دريچه‌هاي قلبي مصنوعي، زانوي ارتوپديک (استخوان و مفاصل)، موادي که براي ترميم و بازسازي جاي دندان در فک بکار مي­روند، موادي که به­وسيله آنها از راه پوست مي‌توان با داخل بدن ارتباط پيدا کرد، مفصل ران پروستتيک، پيهاي مصنوعي  و غيره.

اين مواد با توجه به نوع فعاليتشان در محيط به 3 دسته تقسيم مي‌شوند:

1-بيوسراميك‌هاي تقريباً خنثي: موادي هستند  كه  با  محيط  بدن  واكنشي  نمي‌دهند  و از لحاظ شيميايي خنثي هستند. مثل اكسيدآلومينيوم، اكسيدزيركونيوم و كربن كه  اين سراميك‌ها  به  دليل خنثي بودن  شيميايي،  زيست­سازگار مي‌باشند.
2- بيوسراميك‌هاي فعال :  موادي  هستند  كه با بدن واكنش  مي‌دهند كه اين واكنش‌ها مخرب نيست، بلكه مثبت بوده و  سازگار با  بدن مي‌باشد .  به عنوان مثال مي‌توان به  كلسيم­فسفات‌ها و در راس آنها  به هيدروكسي آپاتيت اشاره نمود كه مهمترين كلسيم­فسفات زيست­سازگار و شايد به نوعي مهمترين بيوسراميك باشد.
-3بيوسراميك‌هاي جذب­شونده: اين دسته از مواد كه بيشتر براي تعميرات و پشتيباني‌هاي موقت